Ένα επίκαιρο ψυχολογικό φαινόμενο, σημάδι των ημερών μας, είναι η ψυχογενής ανορεξία σε παιδιά στην εφηβεία, ηλικίας 15-17 χρονών.
Τα κορίτσια εμφανίζουν συχνότερα συμπτώματα αυτής της ψυχολογικής ασθένειας, απ’ότι τα αγόρια.
Πώς εκδηλώνεται;
Η ψυχογενής ανορεξία εμφανίζεται με τα εξής χαρακτηριστικά:
Έντονος φόβος του ατόμου να μην αυξήσει το βάρος του, ακόμα κι όταν το βάρος του είναι κάτω από το κανονικό.
Διαταραχή στον τρόπο που το άτομο βιώνει το μέγεθος ή το σχήμα του σώματος του.
Απουσία τριών τουλάχιστον διαδοχικών εμμηνορυσιών
Τι μπορεί να προκαλέσει την ψυχογενή ανορεξία;
Υπάρχουν δυο βασικές θεωρίες της Ψυχολογίας, που αιτιολογούν την ύπαρξη της.
Ψυχαναλυτική θεωρία
Οι Ψυχαναλύτες θεωρούν ότι η διαταραχή αυτή είναι πιθανόν να εκφράζει δοαφορές στον ψυχχικό δεσμό του ατόμου με τη μητέρα.
Το φαγητό συμβολίζει ασυνείδητα τη σχέση με τη μητέρα που ανάγεται στην περίοδο του θηλασμού από το μαστό.
Συστημική Θεωρία
Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, το πρόβλημα ειναι οικογενειακόκαι όχι ατομικό.
Ο Minuchin (1974) θεωρεί ότι πρέπει να αναφερόμαστε σε “ανορεκτικές οικογένειες” και όχι άτομα.Συνήθως υπάρχει κάποια σύγκρουση μεταξύ των γονέων ή κα΄ποιο πρόβλημα που δεν εκφράζεται για να εκτονωθεί. Το παιδί διαισθανόμενο την ένταση “θυσιάζεται”, εκδηλώνοντας την διαταραχή και γίνεται επίκεντρο με αυτό τον τρόπο, του οικογενειακού ενδιαφέροντος. Οι γονείς έτσι αποστρέφουν την προσοχή τους από τις δικές τους εντάσεις και ασχολούνται κυρίως με το παιδί και έτσι ενώνονται.
Επίσης, συχνά τα παιδιά και κυρίως οι έφηβοι χρησιμοποιούν τα συμπτώματα για να αντιδράσουν στον αυταρχισμό ή την αδιαφορία των γονέων.
Πώς αντιμετωπίζεται;
Τα άτομα που πάσχουν από ψυχογενή ανορεξία σπάνια αναζητούν από μόνα τους θεραπεία ή βοήθεια. Πιστευούν, ότι αν ζητήσουν βοήθεια, τότε ο άλλος θα θέλει μόνο να τους παχύνει. Γι’αυτό ακριβώς τον λόγο, φοβούνται και κλείνονται.
Άτομα από το οικογενειακό τους περιβάλλον θα πρέπει να τους κινητοποιήσει, ακόμα και να τους αναγκάσει να αποτανθούν σε ειδικευμένες μονάδες ψυχικής υγείας.