Σε συνέντευξη που έδωσε η Σοφία Βόσσου στο «Πρώτο Θέμα» μίλησε ανοιχτά για το «αλισβερισάκι» ανάμεσα στις δισκογραφικές και τα ραδιόφωνα…
∆ιότι από ένα σημείο και μετά για να παιχτεί το CD σου χρειάζεσαι δύο πολυκατοικίες. Να πουλάς διαμερίσματα για να πληρώνεις να σε παίζουν. Κανείς δεν παίζεται σήμερα από επιλογή του παραγωγού. Όλα είναι αλισβερισάκι. Ε, δεν είμαι διατεθειμένη τώρα, ύστερα από τόση δισκογραφία, να κάθομαι να πληρώνω τα ραδιόφωνα. ∆εν με αφορά. Γράφω μουσική. Έχω πολλά τραγούδια στο συρταράκι μου. Κάθονται. ∆εν ξέρω αν τα γράφω για να τα πω ή αν τα γράφω για να τα γράψω. Για όλα έρχεται η ώρα. Ό, τι και να κάνεις και ό, τι κυνηγάς, αν δεν είναι η ώρα σωστή, δεν έρχεται. Η ζωή έχει κι άλλα πολύ ωραία πράγματα. Ξυπνάω, πίνω τον καφέ μου, τηλεφωνιέμαι με τους φίλους μου, κάνω τα κουτσομπολιά μου, πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ που το ‘χω και κοντά και ψωνίζω, πάω με τον κολλητό μου στη Σαλαμίνα, με τον Γιώργο μου, και κάνουμε τα μύρια όσα μαζί. Είναι μορφή. Κάθεσαι μαζί του πέντε λεπτά και κερδίζεις εκατό χρόνια ζωής. Πιο κανονική ζωή δεν γίνεται. Πάω στην ταβέρνα μου και τρώω, πάω για ψάρεμα. Είχα και φουσκωτό, τώρα δεν έχω. ∆εν κάνω τις διακοπές που έκανα. Πού χρόνος…