Κάπου στα 1988 μας έκανε πρόσκληση “Έλα μια νύχτα”. Πώς μπορείς να αντισταθείς σ’ αυτά τα πράσινα τα μάτια της τα πλάνα;
Μετά άλλαξε τροπάριο ,το γύρισε στην καντάδα παίζοντας σε “Άσπρο-μαύρο” μοτίβο στο πιάνο.
Όλο σε περίεργα μέρη μας έκλεινε ραντεβού: “Θα σε περιμένω στο Ελληνικό, στις 2 το βράδυ μέσ’ στο σκοτάδι”.
Τελικά κατέληξε να δώσουμε όρκους αιώνιας αγάπης “Ορκίσου να μην χωρίσουμε ποτέ-ποτέ ξανά” και να που το τολμήσαμε ” κανένας δεν μας σταματά”, δεκαεννέα χρόνια μετά η Αλέξια επιστρέφει αλλιώτικη και μιλά στην κάμερα του Very Sorry ανάμεσα σε κοκτέιλ και μουσικές αναμνήσεις σε μια χαλαρή κουβέντα στον κήπο του Μεγάρου μουσικής!
Δείτε το βίντεο: