Όταν οι άνθρωποι νιώθουν ένα αρνητικό συναίσθημα, επιχειρούν αυθόρμητα να το ελέγξουν, για να μην τους κυριεύσει ή τους απειλήσει.
Εάν μπορούσαν, θα το ξεφορτώνοταν άμεσα ή θα το απέφευγαν, εντελώς σπάνια όμως θα αναρωτιώνταν αν αξίζει να το σκεφτούν βαθύτερα.
Η αλήθεια είναι, ότι είναι δύσκολο να θέσουμε υπό έλεγχο ένα ισχυρό αρνητικό συναίσθημα. Όσο περισσότερο προσπαθούμε να το ελέγξουμε, τόσο αυτό δυναμώνει και ξαναβγαίνει στην επιφάνεια. Ακόμα και αν προσωρινά καταφέρουμε να το καταπνίξουμε, αυτό θα επανέλθει.
Το σημαντικό σε αυτή την περίπτωση είναι να μην προσκολληθούμε σε λέξεις όπως “θυμός” , “μίσος” ή ακόμα και “ζήλια” εάν αυτή μπορούμε να την αναγνωρίσουμε στον ευατό μας.Το βοηθητικό είναι αρχικά, να αποδεχτούμε το αρνητικό μας συναίσθημα και να πούμε στον ευατό μας “ναι, νιώθω θυμό με τον σύντροφο μου” και για αυτό συμπεριφέρομαι με φωνές, γκρίνιες και του φέρομαι απορριπτικά, αλλά κάτω από το θυμό μου, υπάρχει μια ανάγκη, κάτι, που με αυτό τον τρόπο, προσπαθώ να βγάλω κάτι θετικό. Ουσιατικά, δηλάδη συμπεριφέρομα έτσι γιατί θέλω να τον φέρω κοντά μου και πάλι.
Τα αρνητικά συναισθήματα δηλάδη, εκφράζονται σχεδόν πάντα με μια αρνητική συμπεριφόρα, όπου όμως τις περισσότερες φορές έχουν έναν θετικό στόχο. Θυμώνω, φωνάζω, εκρύγνομαι γιατί προσπάθω με αυτό τον τρόπο να ξαναφέρω τον άνθρωπο που με ενδιαφέρει κοντά μου. Γιατί όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη σύνδεσης με τους συνάναθρωπους τους και στεκόμενοι ή αρνούμενοι τα αρνητικά μας συναισθήματα, δεν μας βοηθά αυτό να το δούμε, να το πλησιάσουμε από κοντά, να το προσπεράσουμε και σιγά σιγά να φτάσουμε τελικά στον θετικό μας στόχο.
Έτσι εαν, απογύμνωσουμε την αρνητική επίμαχη λέξη και έρθουμε σε επαφή με αυτό που ονομάζομαι στην ψυχολογία “την καθαρή ενέργεια της λέξης”, το αρνητικό συναισθήμα γρήγορα μπορεί να αλλάξει, και σύντομα να πάρει μια θετική χροία.
Είναι σημαντικό λοιπόν να καταλάβουμε ότι το βοηθητικό είναι να μην πολεμάμε τα αρνητικά μας συναισθήματα, αλλά να τα παρατηρούμε και να εξοικειωθούμε μαζί τους.