Για τον ρόλο της στο «Maestro», τον ρόλο της ως μητέρα μίλησε η Μαρία Καβογιάννη στην εκπομπή «Πάμε Δανάη!».
Η ηθοποιός μίλησε για τον ρόλο της στη σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη «Maestro»και εξομολογήθηκε την μεγαλύτερη τρέλα που έκανε ποτέ.
Για την ηρωίδα που υποδύεται στη σειρά, η οποία είναι θύμα ενδοοικογενειακής βίας, η ηθοποιός δήλωσε ότι: «Επηρεάζομαι πολύ συναισθηματικά από τους ρόλους. Μετά πρέπει να πατήσεις ένα κουμπί για να μην υπάρχει αυτό μέσα σου. Στην σκηνή με την ενδοοικογενειακη βία στο “Maestro” έφερα βιώματα των γυναικών που το έχουν υποστεί όλο αυτό. Ο θόρυβος της αλυσίδας και ότι αυτό μπορεί να συμβαίνει στα αλήθεια σε κάνουν να νιώσεις αυτόν τον τεράστιο πόνο που νιώθουν αυτοί οι άνθρωποι. Υπήρξαν γυναίκες που με πλησίασαν ή μου έγραψαν μετά από αυτή τη σκηνή και έμεινα άφωνη. Εύχομαι αυτές οι σκηνές που εμείς παριστάναμε ότι ζήσαμε την βία να ήταν στην πραγματικότητα ψεύτικες, να μην το βιώνει κανείς».
Για τη σειρά “Maestro”» που μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στο MEGA, είπε: «Τεχνικοί και ηθοποιοί γίναμε μία τεράστια παρέα. Βγαίναμε τα βράδια σε πανηγύρια στο χωριό. Έχω μεγαλώσει, δεν περίμενα ότι σε αυτή την ηλικία μπορεί να νιώσω τέτοια συναισθήματα», είπε και συνέχισε: «Μετάνιωσα για κάποια πράγματα που μπορεί να αρνήθηκα, αλλά τα προσπέρασα και πήγα παρακάτω. Νιώθω ότι θα έρθει η δικαίωση για την Μαρία στο “Maestro”».
Στη συνέχεια η ηθοποιός αναφέρθηκε στην εφηβεία της και στη μητρότητα, ενώ παραδέχθηκε πώς εκείνο που τη φοβίζει είναι η απώλεια. «Προσπάθησα και προσπαθώ ακόμα να γίνω μία καλή μαμά. Κάνω πολλά λάθη ως μαμά, μεγάλωσα την κόρη μου ενστικτωδώς. Στην εφηβεία μου ήμουν αντιδραστική. Μετά την εφηβεία έγινα μία πάρα πολύ καλή κόρη. Ένιωθα ότι κάποιους ανθρώπους μπορεί να τους χάσω και αυτό με έκανε να τους αγαπήσω ακόμα περισσότερο».
Η Μαρία Καβογιάννη αποκάλυψε και τη μεγαλύτερη τρέλα που έχει κάνει: «Η μεγαλύτερη μου τρέλα ήταν που έγινα ηθοποιός. Όταν ήμουν μικρή δεν είχα σκεφτεί ότι θα γίνω ηθοποιός, είχα μία πολύ μεγάλη συστολή. Δεν ήθελα να με ξέρουν πολλοί. Τώρα μου αρέσει που στο δρόμο μπορεί να μιλάω και να χαιρετιέμαι με τους ανθρώπους».