Κι όμως γίνετε…!
Τι φταίει;
Συνήθως στο οικογενειακό περιβάλλον κρύβονται οι αιτίες που προκαλούν στρες. Μερικές από αυτές είναι ένα διαζύγιο, η ασθένεια κάποιου μέλους της οικογένειας, οι αλλαγές στην καθημερινότητα του παιδιού, μια μετακόμιση, η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, οι εξωπραγματικές προσδοκίες των γονέων αναφορικά με τις σχολικές και εξωσχολικές δραστηριότητες, μια αυστηρή δασκάλα, ο εκφοβισμός από κάποιο συμμαθητή είναι μερικές από τις συνηθέστερες αιτίες του παιδικού στρες.
Ποια είναι τα συμπτώματα του στρες;
Κάθε παιδί αντιδρά με τον δικό του τρόπο σε στρεσογόνες καταστάσεις, όμως μερικά από τα συνηθισμένα συμπτώματα είναι οι διαταραχές στη διατροφή και τον ύπνο, τα δερματικά προβλήματα, κάποιος πόνος, ένα τικ που θα εμφανίσει, ο τραυλισμός, η μείωση των σχολικών επιδόσεων και οι δυσκολίες συγκέντρωσης, κάποια ξαφνική φοβία, οι αλλαγές στη συμπεριφορά και η επιστροφή σε συμπεριφορές που δεν ταιριάζουν στην ηλικία του.
Πώς θα το βοηθήσετε;
- Το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να παρατηρήσετε ποιες είναι οι αλλαγές στη συμπεριφορά ή στις συνήθειες του.
- Το δεύτερο βήμα είναι να εντοπίσετε την αιτία πίσω από αυτή την αλλαγή και να προσπαθήσετε να εξαλείψετε την αιτία και όχι να το πείσετε να σταματήσει τη συνήθεια, π.χ. να τρώει τα νύχια του.
- Προσπαθήστε να μην είστε επικριτικοί αλλά να ενθαρρύνετε το παιδί και να το βοηθάτε να εκφράζει ανοιχτά τα συναισθήματά του.
- Φροντίστε, επίσης, να μην έχετε υπερβολικές προσδοκίες από το παιδί και να μην το φορτώνετε με πολλές δραστηριότητες πιέζοντάς το να ανταπεξέλθει χωρίς να λαμβάνετε υπόψη σας τους ρυθμούς του.
- Είναι σημαντικό, επίσης, αφενός να μην μεταφέρετε τα προβλήματά σας στο παιδί αφετέρου να του αφιερώνετε χρόνο καθημερινά.