Σε συνέντευξή της στο ένθετο Τηλεόραση, η Σοφία Φιλιππίδου περιγράφει πώς είναι για αυτήν μια ευτυχισμένη μέρα:
«Να μην έχει λύπη! Η λύπη είναι το χειρότερο συναίσθημα μαζί με τη μελαγχολία. Να μην υπάρχει λύπη λοιπόν, να είναι καλά η οικογένειά μου όλη. Τότε έρχεται πού και πού εκείνο το αεράκι της ευτυχίας και σηκώνει την «κουρτίνα» μου».
-Έχετε μικροπράγματα από τα οποία γαντζώνεστε, όπως η Γουίνι, για να αντέξετε μια δύσκολη, ανυπόφορη μέρα;
«Το σπίτι, το κρεβάτι μου, τα βιβλία, τα γραψίματα μου, η μαγειρική, οι γλάστρες, τα λουλούδια, η ομάδα θεάτρου. Αν και όταν μια μέρα είναι ανυπόφορη, δεν κάθομαι με σταυρωμένα τα χέρια. Πηγαίνω πάνω στο πρόβλημα κι από κοντά, από πάνω κι από μέσα, προσπαθώ να κάνω τα πάντα για να το λύσω.»
– Ονειρεύεστε ευτυχισμένες μέρες για την κοινωνία στην οποία ζείτε;
«Ναι, ονειρεύομαι ευτυχισμένες μέρες, κυρίως, για τους νέους πριν μεγαλώσουν, μα και για τους γέρους, τους άρρωστους πριν μελαγχολήσουν.»