Τα παραμύθια παρέχουν στα παιδιά πολλάπλα ερεθίσματα, ώστε να αναπτύξουν αποτελεσματικά όλο το φάσμα της νοημοσύνης τους.
Γνωρίζουμε ότι αυτά που μαθαίνει το παιδί ως το πέμπτο έτος της ηλικίας του αποτελόυν το μαγαλύτερο ποσοστό των νοηματικών δεδομέμων για την υπόλοιπη ζωή του.
Έρευνες νευροεπιστημών των τελευταίων χρόνων μας λένε ότι η ποσότητα, αλλά και η ποιότητα ερεθισμάτων που δίνουμε στα παιδιά από την πρώτη κιόλας ηλικία, όχι μόνο τα τροφοδοτούν με γνώσεις, αλλά δημιουργούν και τις συνάψεις στα εγκεφαλικά κύτταρα, συνθέτοντας και δημιουργώντας τη βάση, στην οποία θα αποθηκεύουν πληροφορίες για την υπόλοιπη ζωή τους.
Κατά την διάρκεια της αφήγησης ενός παραμυθιού απαιτούνται και καλλιεργούνται τα περισσότερα, αν όχι όλα τα είδη νοημοσύνης του παιδιού, τα οποία είναι τα ακόλουθα:
1.Λεκτική νοημοσύνη
2.Ρυθμική νοημοσύνη
3.Συναισθηματική νοημοσύνη
4.Ενδοπροσωπική νοημοσύνη
5.Φυσιογνωστική νοημοσύνη και
6.Λογική/μαθηματική νοημοσύνη
Κατά τη διάρκεια της αφήγησης του παραμυθιού, ο ανθρώπινος εγκέφαλος ,ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες των παιδιών, δείχνει να αναπτύσσει ταυτόχρονα όλα τα παραπάνω είδη νοημοσύνης, προσφέροντας στο παιδί ένα θαυμάσιο εργαλείο σκέψης και συνάμα συναισθηματικής διεργασίας.
Η ακρόαση παραμυθιών από πολύ μικρή ηλικία, βοηθά το παιδί να παρατηρεί, να δημιουργεί, να συνθέτει και να αναπαραστά ελεύθερο, χωρίς περιορισμους, την προσωπική του φαντασία με έναν δικό του, μοναδικό, ακριβές τρόπο.
Δίνοντας χρόνο στην αφήγηση του παρμυθιού, προσφέρουμε στο παιδί μας, όχι μόνο να καλλιεργήσει όλα τα παραπάνω, αλλά παράλληλα αναπτύσουμε και μια διαφορετική σχέση ποιοτικού χρόνου τη στιμή που διαβάζουμε το παραμύθι, ένω συγχρόνως δημιούργουνται νέα ερεθίσματα για συζήτηση μεταξύ γονιού και παιδιού.
Τα παραμύθια λοιπόν αποτελούν μια τόσο απλή και εύκολη δραστηριότητα μεταξύ γονέα και παιδιού με τόσα πολλάπλα οφέλη και ερεθίσματα και για τους δύο.