Σε συνέντευξη του ο Μάκης Τσέλιος μίλησε για την οικονομική κρίση που τον χτύπησε κι εκείνον.
Για τον Μάκη Τσέλιο το πρώτο χτύπημα της κρίσης ήρθε προς τα τέλη του 1998, όταν έπρεπε να ρίξει τις τιμές για να μπορέσει να συνεχίσει τη συνεργασία του με διάφορα εργοστάσια.
«Ο χώρος της μόδας ήταν το πρώτο θύμα της κρίσης. Οι έμποροι δεν πλήρωναν τα εργοστάσια, καθυστερούσαν οι πληρωμές, οι επιταγές δεν μπορούσαν να καλυφθούν και έτσι προκλήθηκε ένας φαύλος κύκλος, που ανάγκασε πολλά ελληνικά εργοστάσια είτε να κλείσουν είτε να μετακινηθούν προς τις βαλκανικές χώρες»
«Για να καταλάβετε το μέγεθος της οικονομικής καταστροφής, εγώ έδινα την υπογραφή μου σε δεκαπέντε εργοστάσια, από τα οποία σήμερα λειτουργούν μόνο τα πέντε. Πλέον δεν βγάζω συλλογή παπουτσιών, διότι έκλεισε το εργοστάσιο, ενώ τα έπιπλα, τα χαλιά και τα είδη σπιτιού δεν κινούνται ιδιαίτερα. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πως κατάφερα να μείνω όρθιος διότι έκανα πάντα πολύ καλή διαχείριση των οικονομικών μου, αλλά διερωτώμαι μέχρι πότε θα μπορώ να στέκομαι. Πριν από δυο χρόνια αναγκάστηκα να μετακινηθώ από το Κολωνάκι στη Ρηγίλλης, λόγω του υψηλού ενοικίου. Πρόσφατα μεταφέρθηκα πάλι στο Κολωνάκι, αλλά . και πάλι τα ενοίκια δεν έχουν πέσει ιδιαίτερα. Μη μου μιλάνε εμένα για ανάπτυξη, διότι προσωπικά δεν βλέπω καμία»
Ο ίδιος συνεχίζει λέγοντας:
«Από την άλλη, ωραίοι οι λόγοι του ΚΚΕ, χαίρομαι να τους ακούω σαν παραμύθι, διότι το περιεχόμενο τους είναι ουτοπικό. Όσο για τον κύριο Τσίπρα και τις δηλώσεις του περί ανόδου των μισθών, δεν βλέπω ότι μπορεί να γίνει αυτή. Από πού ακριβώς θα τα βρει τα λεφτά;».
«Πώς θα τα βγάλουμε πέρα; Να, εδώ μέσα στην τσάντα μου έχω έναν σωρό χαρτιά για την Εφορία. Η κατάσταση είναι δραματική. Θα πρέπει να ανοίξουν οι βιοτεχνίες και τα εργοστάσια στη Βόρεια Ελλάδα και πάλι. Να αρχίσουμε να δημιουργούμε και να εξάγουμε ρούχα».