Αυτοί που μας «έκοψαν την ανάσα», «έσπασαν τα χρονόμετρα» και οι Έλληνες οι οποίοι συνεχίζουν να μας κάνουν περήφανους
Απίστευτα ρεκόρ, πολιτικά μηνύματα από το βάθρο των νικητών, τραγικά γεγονότα και δάκρυα περηφάνιας για τους «υπεράνθρωπους» του πιο λαμπερού αθλητικού γεγονότος του κόσμου…
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Ρίο είναι γεγονός και όλος ο κόσμος ζει στον ρυθμό τους. Ας ανατρέξουμε, λοιπόν, στις στιγμές εκείνες που άφησαν ιστορία σε αυτήν τη γιορτή του αθλητισμού και έμειναν χαραγμένες στη μνήμη μας.
Δεν είναι τυχαίο το ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες θεωρούνται –και είναι– το κορυφαίο αθλητικό ραντεβού του πλανήτη.
Η εφημερίδα «Παρασκήνιο» συγκέντρωσε –με τυχαία σειρά–τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων,που θα έκαναν τον Πιέρ Ντε Κουμπερτέν να νιώσει πολύ περήφανος (ιδρυτής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και αναβιωτής των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων).
Νάντια Κομανέτσι (Μόντρεαλ 1976)
Αν υπήρχε ο τίτλος της«πρωθιέρειας» της γυμναστικής, η Νάντια Κομανέτσι θα τον κέρδιζε με ευκολία. Και αυτό επειδή κατάφερε το ακατόρθωτο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ, το 1976: Να αποσπάσει το τέλειο δεκάρι από την επιτροπή των κριτών! Μάλιστα, η προοπτική μιας άψογης εμφάνισης ήταν τόσο αναπάντεχη,ώστε ούτε ο… φωτεινός πίνακας δεν ήταν προετοιμασμένος! Έδειχνε για την ακρίβεια «1.0», αντί για «10»! Και όλα αυτά σε ηλικία μόλις 14 χρόνων!
Ο «Μαύρος Σεπτέμβρης» του 1972
Τον Σεπτεμβρίου του 1972 και ενώ οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μονάχου βρίσκονταν ήδη σε εξέλιξη, μια ομάδα Παλαιστινίων–μέλη της οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης»– εισέβαλε στο Ολυμπιακό Χωριό και κράτησε ομήρους 11 Ισραηλινούς αθλητές. Αίτημά τους , η απελευθέρωση εκατοντάδων Παλαιστινίων από τις ισραηλινές φυλακές. Η επίθεση αυτή της οργάνωσης έμεινε γνωστή ως «Η Σφαγή του Μονάχου» και αποτέλεσε το αποκορύφωμα της αιματηρής δράσης της σε ολόκληρη την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70.
Μαρκ Σπιτς (Μόναχο 1972)
Υπό τη σκιά της δολοφονίας 11 Ισραηλινών αθλητών από μέλη της παλαιστινιακής Φατάχ, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μονάχου έμειναν στην ιστορία και για άλλον έναν λόγο. Ο Αμερικανός κολυμβητής ΜαρκΣπιτςκέρδισε επτά Ολυμπιακά μετάλλια, κάνοντας αντίστοιχα επτά νέα παγκόσμια ρεκόρ! Κανείς αθλητής έκτοτε δεν έχει ισοφαρίσει το ρεκόρ αυτό!
Τζέσε Όουενς (Βερολίνο 1936)
Τέσσερα χρυσά μετάλλια σε μια οποιαδήποτε Ολυμπιάδα είναι επίτευγμα. Τέσσερα χρυσά μετάλλια στη «ναζιστική» Ολυμπιάδα του Βερολίνου, παρόντος του ίδιου του Φύρερ, είναι Ιστορία! Ο ΤζέσεΌουενςτην έγραψε, σπάζοντας τους μύθους για την Άρια Φυλή και προκαλώντας την αποχώρηση του Χίτλερ από το κατάμεστο Στάδιο του Βερολίνου! Συγκεκριμένα, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100, στα 200, στα 4×100 μέτρα και στο άλμα εις μήκος.
Μπομπ Μπίμον (Μεξικό 1968)
«Ο άνθρωπος που είδε τον κεραυνό»!Έτσι αποκάλεσε τον Μπομπένας δημοσιογράφος, διότι κατάφερε στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μεξικού να κάνει το «τέλειο άλμα». Πηδώντας 8.,90 μέτρα, ανέβασε το μέχρι τότε παγκόσμιο ρεκόρ 55 ολόκληρα εκατοστά! Ήταν τόσο μεγάλο το άλμα του μάλιστα, ώστε προσγειώθηκε στην άλλη άκρη του σκάμματος, εκεί όπου είχε τοποθετηθεί ο μηχανισμός μέτρησης, αναγκάζοντας τους κριτές να μετρήσουν οι ίδιοι το μήκος του!
Καρλ Λιούις
O «Αθλητής του Αιώνα»,ο Καρλ Λιούις, αποτελεί έναν από τους πιο γνωστούς και αγαπητούς Ολυμπιονίκες όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο,αφού κατάφερε να πρωταγωνιστήσει στον στίβο από το 1979 έως το 1996, αποκτώντας εννέα Ολυμπιακά μετάλλια. Τηδεκαετία του 1980 ο Λιούις έκανε πρόοδο τόσο στο άλμα όσο και στα 100 μέτρα. Έσπασε το φράγμα των 10 δευτερολέπτων στα 100 μέτρα, ενώ κατάφερε να κάνει άλματα πάνω από 8,50 μέτρα σε ορισμένες περιπτώσεις, ερχόμενος όλο και πιο κοντά στο κορυφαίο άλμα του ΜπομπΜπίμον.
Τζορτζ Έισερ (Σέντ Λούις 1904)
Έξι μετάλλια σε μία ημέρα είναι πολλά για κάθε γυμναστή,αλλά αποτελούν ξεχωριστό επίτευγμα για κάποιον ο οποίος αγωνίζεται με ξύλινο πόδι! Ο Αμερικανός, γεννημένος στη Γερμανία, Τζορτζ Έισερ είχε χάσει το αριστερό κάτω άκρο του σε ατύχημα με τρένο.Παρ’ όλα αυτά, με προσθετικό ξύλινο μέλος κατάφερε να κατακτήσει χρυσά μετάλλια στο δίζυγο, στο άλμα και στην αναρρίχηση επί κάλω.
Εμίλ Ζάτοπεκ (Λονδίνο 1952)
Ο Τσέχος δρομέας κέρδισε 2 χρυσά μετάλλια στις κούρσες των 5 και των 10 χιλιομέτρων στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου. Αρκετά δεν ήταν; Όχι για αυτόν! Τελευταία στιγμή αποφασίζει να συμμετάσχει στον μαραθώνιο, μη έχοντας ξανατρέξει ποτέ του.Τερμάτισε πρώτος και εκεί, καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ!
Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος (Μεξικό 1968)
Οι δύο Αφροαμερικανοί δεν έμειναν στην ιστορία τόσο για τα μετάλλιά τους –χρυσό και χάλκινο– στα 200 μέτρα, όσο για την απόφασή τους να σηκώσουν τις γροθιές τους στον αέρα, κατά τη διάρκεια του εθνικού ύμνου της Αμερικής, σε ένδειξη συμπαράστασης στο μαύρο κίνημα. Η πράξη τους ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων και έμεινε στην ιστορία ως η πρώτη πολιτικοποιημένη αντίδραση στους, κατά τα άλλα, μη πολιτικοποιημένους Ολυμπιακούς Αγώνες, παραπέμποντας, έτσι, στο κίνημα των «Μαύρων Πανθήρων».
Μάικλ Τζόνσον (Ατλάντα 1996)
Κάνοντας την εμφάνισή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες με… χρυσά παπούτσια, ο ΜάικλΤζόνσονέδειχνε ότι δεν αστειευόταν. Η εμφάνισή του στα 200 μέτρα έκοψε την ανάσα στους αποσβολωμένους θεατές, οι οποίοι, βλέποντας το χρονόμετρο να έχει σταματήσει στα 19:32 δευτερόλεπτα, δεν πίστευαν στα μάτια τους. Μερικοί σχολιαστές, μάλιστα, συνέκριναν την κούρσα του με το «μεγάλο άλμα» του Μπίμον, χαρακτηρίζοντάς τον ως τον «ταχύτερο άνθρωπο στον πλανήτη».
Άρα Αμπραχαμιάν (Πεκίνο 2008)
Ο Σουηδός παλαιστής Άρα Αμπραχαμιάνηττάται στον ημιτελικό.Διαμαρτυρήθηκε, ασκώντας μάλιστα έφεση. Οι κριτές θεώρησαν πως δεν υπάρχει κάποια αδικία και έτσι ο Άρα περιορίστηκε στον αγώνα για το χάλκινο μετάλλιο. Ο Σουηδός κατάφερε να φτάσει στη νίκη, κατακτώντας το μετάλλιο. Παραστάθηκε κανονικά στην απονομή, έκανε τις χειραψίες του και πήγε στη μέση του ταπί. Εκεί, άφησε κάτω το μετάλλιο και αποχώρησε. Αφού έκανε δηλώσεις περί διαφθοράς, είδε να του αφαιρούν προσωρινά το μετάλλιο και να του επιβάλουν έως και πρόστιμο – ποινές που αργότερα,όμως, του αφαιρέθηκαν.
Άντζελ Μάτος (Πεκίνο 2008)
Γίνεται ένας αγώνας για το χάλκινο μετάλλιο, στο ΤάεΚβον Ντο. Ο Κουβανός αθλητής ΆντζελΜάτοςτραυματίζεται και, όταν ο διαιτητής κρίνει ότι έχει κυλήσει πια πολύς χρόνος, τον αποκλείει, αναδεικνύοντας μεγάλο νικητή τον αντίπαλό του – μια απόφαση την οποία ο Κουβανός δεν πήρε και πολύ ψύχραιμα, κλωτσώντας τον διαιτητή. Για την ιστορία, ο Μάτος αποκλείστηκε ισόβια απ’ όλες τις επίσημες διοργανώσεις.
Πρώτο σκάνδαλο ντόπινγκ- Ποδηλάτης που πέθανε την ώρα του αγώνα το 1960
Ολυμπιακοί Αγώνες της Ρώμης.Εκατό χιλιόμετρα κάτω απ’ τον ήλιο και ο Δανός Κνουτ Γιένσενδείχνει να ζαλίζεται. Οι συμπαίκτες του προσπαθούν να τον συνεφέρουν, όμως ο ποδηλάτης καταρρέει, πέφτοντας με το πρόσωπο στον δρόμο. Λίγη ώρα αργότερα, θα χάσει τη μάχη με τον θάνατο, με τους γιατρούς να ανακοινώνουν μετά τη νεκροψία ότι στο αίμα του βρέθηκε μεγάλη ποσότητα αμφεταμινών.Πρόκειται για το πρώτο σκάνδαλο ντόπινγκ στην ιστορία των Αγώνων, αν και εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε συγκεκριμένη νομοθεσία κατά των απαγορευμένων ουσιών, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στους Αγώνες του 1968.
Πιέτρο Μενέα (Μόσχα 1980)
Ήταν κάτοχος για πάνω από 17 χρόνια του παγκόσμιου ρεκόρ στα 200 μ. Ανδρών και χρυσός Ολυμπιονίκης στη Μόσχα, ενώ κατέκτησε πολλά ακόμη αργυρά και χάλκινα μετάλλια σε όλες τις μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις. Θεωρείται ο κορυφαίος λευκός σπρίντερ όλων των εποχών.
Γκρεγκ Λουγκάνις (Σεούλ 1988)
Ο ΓκρεγκΛουγκάνις είναι ο ζωντανός θρύλος των καταδύσεων. Ένας θρύλος που γιγαντώθηκε σε συνδυασμό με την προσωπική ζωή του, όταν παραδέχθηκε δημοσίως ότι είναι γκέι και όταν αποκάλυψε ότι πάσχει από τον ιό του AIDS. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, το 1988, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 3 μ. και τα 10 μ. Πάγωσε το αίμα όσων παρακολουθούσαν την προσπάθεια του Γκρεγκ στους Ολυμπιακούς της Σεούλ το 1988. Την ώρα της βουτιάς, χτύπησε δυνατά το κεφάλι του στον βατήρα. Αργότερα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, παίρνοντας άριστα από όλους τους κριτές.
Η Ελλάδα γράφει ιστορία στους Ολυμπιακούς…
Βούλα Πατουλίδου
Η παρουσία της Βούλας Πατουλίδου στον τελικό της Βαρκελώνης, στα 100 μέτρα με εμπόδια, από μόνη της ήταν ένας ανεπανάληπτος άθλος. Η κούρσα αρχίζει και οι δημοσιογράφοι για λογαριασμό της ΕΡΤ μεταδίδουν με κομμένη την ανάσα. «Και ανεβαίνει η Βούλα. Και είναι τέταρτη… τρίτη… πρώωωωτη, πρώωωωτη». Η Ντίβερς παραπατά. Πέφτει. Χάνει την πρωτιά. Όλα τα άλλα είναι ιστορία. «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο»…
Κώστας Κεντέρης
Σύδνεϋ 2000 και όλος ο πλανήτης παραμιλάει με έναν… τύπο από την Ελλάδα που διαλύει προγνωστικά και χρονόμετρα και πατάει το πιο ψηλό σκαλί του βάθρου. Τελικός 200 μέτρων και ο Κώστας Κεντέρης γράφει ιστορία. «Τώρα πρέπει να ανέβει ο Κώστας. Τώρα πρέπει να δυναμώσει. Τώρα είναι η σειρά του», ακούμε από την τηλεοπτική μετάδοση, κάπου στου… δρόμου τα μισά! Στη συνέχεια χάνονται όλα. «Καίγονται» τα μικρόφωνα… Ο άνθρωπος που έδωσε το όνομά του ακόμη και σε πλοίο τερμάτισε πρώτος και έγινε «χρυσός» Ολυμπιονίκης.
Πύρρος Δήμας
Έχοντας ήδη ένα χρυσό από τους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης, ο… μυθικός Δήμας πάει στην Ατλάντα για το «2 στα 2». Αποστολή όχι εύκολη. Όμως, το «θηρίο», όπως τον αποκαλούν, ξέρει καλά τη δουλειά του. Σηκώνει και τα κιλά, σηκώνει και την Ελλάδα και στο φινάλε και το δεύτερο χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο. Το «κάτσε κάτω από την μπάρα» του Ιακώβου ακούγεται ξανά και ξανά. Φυσικά, τα πάνω από 115 ελληνικά Ολυμπιακά μετάλλια -ανάμεσα τους Μιρέλα Μανιάνι, Σοφία Μπεκατώρου, Νίκη Ξάνθου, Νίκος Κακλαμάνης, Κλέλια Πανταζή, Κάχι Καχιασβίλι, Ηλίας Ηλιάδης και πολλοί ακόμα που τιμάμε έναν έναν ξεχωριστά!- από το 1896 μέχρι σήμερα και όσοι τα κατέκτησαν αποτελούν ενδιαφέρουσα ιστορία. Από το χρυσό του Νικόλαου Ανδριακόπουλου το 1896 με το «αναρρίχηση επί κάλω», που θα αναρωτιέται κανείς τι είναι –παρεμπιπτόντως το συγκεκριμένο αγώνισμα δεν υπάρχει πια στο πρόγραμμα των Αγώνων– μέχρι και τα… χρυσά παιδιά του Ρίο, Άννα Κορακάκη, Λευτέρη Πετρούνια και Κατερίνα Στεφανίδη αλλά και οι Σπύρος Γιαννιώτης, Μάντης-Καγιαλής.
Λευτέρης Πετρούνιας (Ρίο 2016)
Ο χρυσός Λευτέρης Πετρούνιας άγγιξε το τέλειο, συγκεντρώνοντας 16.000 βαθμούς στο καλύτερο πρόγραμμα της καριέρας του και έγραψε ιστορία, σηκώνοντας την Ελλάδα στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου και σκορπίζοντας χαρά και υπηρηφάνεια σε όλους του Έλληνες. Ο Έλληνας πρωταθλητής κόσμου και Ευρώπης, συνεπής στην υπόσχεσή του στους συμπατριώτες του, στέφθηκε Ολυμπιονίκης με μια άσκηση που είχε συντελεστή δυσκολίας 6,80 και βαθμολογήθηκε με 9,200 στην εκτέλεση! Ο χρυσός Έλληνας Ολυμπιονίκης χαρακτηρίστηκε από τα ξένα Μέσα ως ο νέος «Άρχοντας των Δακτυλιδιών». Ο Λευτέρης επιβεβαίωσε ότι είναι το «αφεντικό» στους κρίκους, κατακτώντας τον Ολυμπιακό τίτλο, μπροστά από τον Βραζιλιάνο Ζανέτι.
Είναι γεγονός ότι οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες, στην 100χρονη και πλέον πορεία τους, έχουν κληροδοτήσει στην ανθρωπότητα μεγάλες συγκινήσεις, με τα σύνορα που τη χωρίζουν να μην παίζουν και μεγάλο ρόλο…
Κατερίνα Στεφανίδη (Ριο 2016)
Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια, έδωσε μεγάλη μάχη με την Μόρις (ΗΠΑ), μιας και έκαναν την ίδια επίδοση, αλλά με περισσότερες έγκυρες προσπάθειες η Στεφανιδη κατέκτησε το χρυσό, το έκτο κατά σειρά μετάλλιο για την Ελλάδα φέτος. Η πρώτη της διεθνής εμπειρία ήτανε στα 15 της όταν εκπροσώπησε την Ελλάδα το 2005 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων στο Μαρακές όπου και κέρδισε με 4.30. Το 2007 στο Παγκόσμιο Νέων που έγινε στην Οστράβα έφτασε την δεύτερη θέση με 4.25. Το 2008 κέρδισε το χάλκινο με 4.25 στο World Junior Championship στο Μπίντκος της Πολωνίας. Την ίδια χρονιά κέρδισε υποτροφία από το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και ξεκίνησε να αγωνίζεται με τους Στάνφορντ Κάρντιναλς. Η τεράστια ολυμπιακή επιτυχία της διαφαινόταν στον ορίζοντα για όσους την παρακολουθούσαν, μιας και τον Φεβρουάριο του 2016 η Κατερίνα Στεφανίδη είχε σημειώσει το ατομικό της ρεκόρ στο μίτινγκ της Νέας Υόρκης, με την αθλήτρια του επί κοντώ να περνάει πάνω από τα 4.90 μέτρα.
Ρεπορτάζ: Αναστάσιος Ε. Δαφνής
Διαβάστε επίσης: