Μπορεί η πρώτη παρουσία της στο θεατρικό σανίδι να ήταν το 1969 στην παράσταση “Η κυρία δε με μέλλει”, με τον θίασο Καρέζη-Καζάκου όμως η κανονική της εμφάνιση είχε γίνει λίγο πριν στην παράσταση «Μικρές αλεπούδες» με την κυρία Κατερίνα και την Έλλη Λαμπέτη.
Όπως θυμάται και η ίδια η Κάτια Δανδουλάκη: «Ναι, όντως, αλλά η πρώτη μου σκηνική εμπειρία, κανονική (στο “Η κυρία δε με μέλλει” η παρουσία μου ήταν περισσότερο αισθητική) ήταν στις “Μικρές αλεπούδες” της Lillian Hellman, με την κυρία Κατερίνα και την Έλλη Λαμπέτη. Το 1971, στο θέατρο Γκλόρια. Υποδυόμουν την Αλεξάνδρα, την κόρη της Κατερίνας και ανηψιά της Λαμπέτη. Θυμάμαι ακόμη τη μεγάλη έκπληξη και το δέος που ένιωσα, όταν βρέθηκα δίπλα σ’ αυτές τις δύο γυναίκες, τις οποίες λάτρευα σαν θεούς. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Αυτό που συνειδητοποίησα αμέσως και τώρα, αν με ρωτήσεις αυτό θα σου πω, ήταν ότι το τρίτο μου μεγάλο σχολείο ήταν η Κατερίνα και η Λαμπέτη (τα δύο πρώτα είναι η σχολή του Κουν και η σχολή στο Λονδίνο, που πήγα μετά τον Κουν). Η Λαμπέτη και η Κατερίνα με στιγμάτισαν. Μου σφράγισαν όλη την μετέπειτα πορεία μου”.